Machtelds weblog

*Ahum*. Een welkomsttekst. Lieve dames en heren...
Kom ik ineens tot de ontdekking dat ik een welkomsttekst kan maken. En aangezien ik niet wil dat u, lieve, geëerde gast, zich niet welkom zult voelen op mijn weblog, of u anderszins tekort gedaan voelt doordat ik geen welkomstwoord tot u heb gericht, heb ik besloten u bij deze van harte welkom te heten op mijn weblog.
WELKOM!

Lush

Kennen jullie Lush al? Natuurlijke, dierproefvrije etc. zeepjes, shampoos, moisturizers, gezichtsreinigers, bruisballen, deodorant, butter creams, bodybutters, massagebars...

Ik heb er laatst een bestelling van geplaatst in Engeland, want het is daar ontzettend veel goedkoper dan hier. Ik heb besteld:

- een gezichtsreiniger: Aqua Marina

Een bodybutter: King of Skin

Een zeep: Honey I washed the kids

Nog een zeep: The Godmother

En nog een zeep: Sandstone

En tot slot een gezichtscreme: Celestial

Nu vind ik douchen veel leuker dan vroeger!

Ik werk bij Rietland

Dit is Rietland. De foto heb ik van hun site geplukt. Sinds ik lid ben van de Galanten worden hier de gala's gehouden. Het beviel zo goed dat we het nooit meer ergens anders hebben gedaan. Er is dan ook een ruime (dans)zaal, veel omkleedruimte en geweldig eten!

Omdat ik dit jaar in de diescommissie zat, ging ik naar Rietland om de details voor het eten door te spreken. Toen zag ik daar dat ze medewerkers bediening horeca zochten. Ik heb meteen gesolliciteerd :P. Een halve week daarn amacht ik komen proefdraaien, en ik werd aangenomen! Zojuist heb ik er twee inwerkdagen in de afspoelkeuken op zitten (hoera... gelukkig is het maar eens per maand dat je dat hoeft te doen. Op 17 april moet ik weer - deze keer bediening in de zaal. Ik ben heel benieuwd!

Beugel

Ik heb weer een beugel. Ik heb er inmiddels al verschillende gehad - een blokbeugel met elastiekjes die de tanden die bovenin mijn kaak zaten naar beneden moesten trekken, een plaatjesbeugel, een aktivator, een nachtbeugel en natuurlijk de spalkjes. Ik ben door al dat gedoe 2 melktanden armer en 2 kiezen armer. En dan nog stond het niet recht. De beugel was er destijds iets te vroeg uitgegaan en ik was een beetje laks geweest met het indoen van de nachtbeugel (weet je wel hoe irritant?) dus mijn tanden verschoven zo dat de spalkjes losschoten. Toen moest ik maar overgaan op alleen de nachtbeugel, maar toch heeft het niet kunnen baten. En aangezien orthodontie nog tot je 22e vergoed wordt dacht ik: ga ook maar door met die behandeling. En zo hoorde ik een weke geleden dat ik weer een beugel moest. Nouja, mocht deze keer.

Gisteren, 23 maart, 10:45 uur, is hij erin gezet. Het was een stuk minder gedoe dan de vorige keer omdat het nu alleen de bovenkant was en ook nog eens niet alle tanden. De lijm wilde alleen niet goed plakken, dus moest het twee keer. Desondanks was het in een half uurtje klaar. En nu heb ik dus weer een beugel en ik moet zeggen, het voelt wel vertrouwd, maar toch heel anders dan de vorige keer. Toen had iedereen er een. Nu ben ik de enige, en ik heb het gevoel dat mensen me erop aankijken. Onzin natuurlijk. Maar ik ga toch een beetje compenseren met andere dingen... lekkere zeep, bodycreme, toner, creme, goede shampoo, leuk kapsel (vind ik), leuke kleren (vind ik) en natuurlijk goed gepoetste tanden. Pathetisch he.

Updates!

Mijn weblog leeft weeeeeer! Met mijn verjaardag gaat ook mijn weblog weer wat actiever doen.

Het eerste dat weer geplaatst gaat worden is een oproepje. Ik schilder herfstserviezen! Om het te zien (en eventueel te bestellen, haha): http://www.bokt.nl/forums/viewtopic.php?f=69&t=983814

Ik ga ook nog beginnen aan een winterservies: heel lichtblauw met een mooie sneeuwvlok of leuk ijskristal :)

Ik word dik

Zeker, ik word dik! Ik ben al dikker dan een paar weken geleden, en ik ga nog veeeeeeeel dikker worden! 5 kilo in de laatste 2 weken is niet niks! Donderdag heb ik een afspraak met een dietiste, waarna ik hopelijk weer heel veel ga aankomen, tot ik net zo dik word dat ik niet meer door de deur pas! Dan moet het wel een heeeeele goede dietiste zijn. Ze zou ook al geweldig zijn als ze er 15 kilo aan kan krijgen bij mij. Dus ik ben heel benieuwd. En kijk uit: straks herkennen jullie me niet eens meer!
Mijn geheim tot nu toe is druivensuiker. Tijdens het sporten, voor het eten. Verder helpen mueslirepen heel goed, maar helaas zijn die ook erg vet. En verder gewoon veel veel veel eten. Ik hopo dat ik binnenkort weer lekker vet kan eten, want dat heeft ook een hoop calorieen. Leve de calorieen!

Had ik nog meer te melden? Dat ik weer begonnen ben met Latijn misschien? En dat ik daar bijna priveles voor heb? Het is wel hard aanpoten met Latijn, maar gelukkig is het wel leuk. Dat in tegenstelling tot Staats en Burgerlijk, waar het zowel hard aanpoten als saai is.

En de Parel wordt mooi! We zijn er nu weer wat actiever mee aan het verbouwen. Er hangt een mooie plintposter in de slaapkamer en de woonkamerplint heeft al een kleurtje. Nu de muren nog. Dus als je zin hebt, kun je gerust komen helpen! Dat vinden we helemaaaaaaaaal niet erg!

Gaatjes

Hee iedereen,

lang geleden he? Maar ik leef nog! Hier even een update, hoewel ik geen zin heb om veel te melden. Ik laat wel even de dingetjes zien die gaatjes in mijn budget hebben geslagen de laatste tijd.

1. Arwen

2. Studieboeken

3. Een cap: de Harry's Horse Mistral

En verder nog handschoentjes, een hackamore en nog meer dingetjes... maar straks eerst eens een foto van mijn creatieve uitspattingen, zodra ik klaar ben met Latijn. Aan het eind van mijn Latijn ben dus. Daaag.

Het langverwachte berichtje over het gala

Hier een berichtje over het gala. Ook al denk ik dat niemand er meer op zit te wachten, en ik nog wel het allerminst misschien. Maar omdat ik toch gezegd had dat er een berichtje zou verschijnen over het gala, kan ik mijn trouwe en ontrouwe lezers natuurlijk niet teleurstellen. Hoewel, misschien zijn jullie alsnog teleurgesteld na het lezen van dit berichtje, want er staan geen leuke foto's in, zoals in het berichtje over de vakantie in Frankrijk, en ik ben ook al niet zo leuk of creatief met taal. Maar dat is jullie probleem.

Het gala was op dezelfde locatie als vorig jaar: in boerderij Rietland. Het bestuur had het gala op zich genomen, en hoewel ze hadden gezegd dat het niet zo uitgebreid was, viel het niet tegen! Het eten was zoals gewoonlijk weer goed, en alles was goed georganiseerd en goed aangekleed. Zo ook de gasten. Ik had maar liefst 2 jurken mee. 1 ervan was de trouwjurk, die ik niet vies wilde laten worden tijdens het eten. Ook niet tijdens de rest van de avond, trouwens.
Het thema was 'schatten en draken', en omdat het een schrikkeljaar was, mochten de dames de heren vragen. Dat is niet mijn hobby, ik zie me liever benaderd worden door allemaal leuke heren dan dat ik ze zelf moet gaan smeken om met mij te dansen. Gelukkig was ik welkomstcommissie, dus ik kon iedereen vroeg aanspreken.

Er was dans, er was muziek, er was eten, er waren drankjes, er waren mensen, er was licht, er was duisternis, er was een vloer, er was een plafond, er waren muren, er was een omkleedruimte, er was een begin, er was een eind.

Vive les vacances

Sorry Mariken, dat je niet weet wat ik aan het doen ben! Maar dan moet je ook eens wat vaker gaan Grieksen! :P.

Maar er is inderdaad volop geprofiteerd van dit mooie weer! De busreis was niet zozeer iets waarbij je optimaal van de zon geniet, maar die was nu eenmaal nodig om in een prachtig plekje Europa te komen: Frankrijk! De bus reed naar Parijs, maar daar wilden we zo snel mogelijk weer weg.

Helaas bleken de Fransen dit een beetje te vaag te vinden, al kregen we wel vaak lachende gezichten door ons bordje. De duim opsteken werkte ook niet goed, dus kwamen we maar tot de conclusie dat je Parijs beter niet liftend uit kon komen. Maar dat gaf niet. Parijs heeft namelijk ook een prachtig netwerk van metro's en treinen, die je overal heen kunnen brengen. Zoals naar Versailles, omdat je wist dat daar een camping was, ook al wist je niet precies waar.
We stapten daarom uit bij het kasteel en vroegen waar een camping was. 5 kilometer verderop. Tijdens het lopen met onze zware tassen staken we de duim op, en we werden bijna meteen opgepikt door 2 mensen die wel vermoedden dat wij naar de camping wilden. Ze hebben ons er meteen heen gebracht. De camping was eigenlijk al dicht, maar omdat de eigenaar op iemand anders wachtte konden we toch nog naar binnen. Dat was nog wel geluk hebben.
Minder geluk hadden we met het feit dat het regende. De volgdende ochtend wilden we verder trekken, om verder buiten Parijs te komen, en de tent moest drijfnat in de zak.

Dit keer kwamen we wel weg met duimopsteken. We werden naar een tankstation gebracht, en van daaruit naar een ander klein gat, Orsay. We werden ergens afgezet waar een hoofdroute was naar:

Helaas vonden veel Fransen dat wat te ver weg - daar gingen ze niet heen. We zeiden nog dat het ons niets uitmaakte, maar dat leken ze niet te begrijpen :-P.

We wachtten en wachtten en maakten toen maar een bordje met:

Daarop kregen we ook heel veel lachende gezichten, net als toen ik op B.'s nek ging zitten en het bordje omhoog hield. We kregen er geen lift door, maar ach, mensen blij maken is ook leuk.

Uiteindelijk staken we onze duim maar weer op en dat werkte beter: we werden aar Etampes gebracht, naar de Carrefour. Een ontzettend grote winkel, waar ze werkelijk alles verkopen, van appels tot fietsen. Daar was een goede liftplek. We werden opgepikt door een meneer, die naar Saclas ging. Dat werd dus ons einddoel van die dag.

Die man vernam van ons dat wij een rustige camping zochten. Maar er waren helemaal geen campings in Saclas! Geen nood - hij had wel een zoon bij wie we vast wel een tentje in de tuin mochten zetten. De zoon was niet thuis, maar zijn vrouw en zijn dochter wel. Die waren een beetje verbaasd, maar we waren van harte welkom. En zo stond ons tentje dus in hun tuin:

We mochten zelfs van hun keuken gebruik maken om te koken!

En alsof dat nog niet genoeg was, nodigden ze ons ook nog uit om 's avonds bij hun bezoek te komen zitten. Dat zouden ze leuk vinden. Nou, wij ook wel! Wel spannend, want die mensen kenden nauwelijks Engels. Wij verstonden beter Frans dan zij dachten. Tenminste, wij hadden het idee dat we beter uit onze woorden konden komen in het Frans dan zij in het Engels. Het ging zelfs zo ver dat zij in het Frans aan elkaar vroegen hoe je een of ander Frans woord in het Engels zei, en dat wij dan antwoord gaven. Dan moesten ze wel lachen, en hadden ze het ook wel weer door :-P.
In een bijkamertje stond een

Daar heb ik 2 nummers op gespeeld: eentje uit Amélie en een nocturne van Chopin. De hele familie stond er omheen en volgens mij vonden ze het wel mooi.

De 'zoon', A., is geen fan van Sarkozy. Hij heeft zelfs een hekel aan hem, en hij bezweerde ons niet te denken dat alle Fransen zo waren als Sarkó, of het zelfs ook maar met hem eens waren. Want dat was absoluut niet zo. Er waren ook gastvrije, hartelijke Fransen. Volgens mij was dat ook 1 van de redenen waarom we wel bij hem mochten slapen :P. We hebben meer over Sarkó gehoord op die hele avond dan we in ons leven hadden gedaan. Maar Napoleon en Louis XIV vond hij erger.
Hij was geschiedenisleraar, dus hij kon ons mooie dingen vertellen over Fontainebleau. En hij was zo verbaasd dat ik Maigret niet kende, dat ik een van zijn boeken mee heb gekregen: chez les Flamands.

Zo ziet A.eruit. Ik heb een plaatje van hem op internet gevonden. Hij is de linkse. Ik kan me bij hem alleen geen snor herinneren.

Goed... wat is er verder nog te vertellen? We sliepen uiteindelijk toch binnen omdat ze dachten dat B. verkouden was. Het was erg lekker warm binnen, in tegenstelling tot buiten, want daar regende het nog steeds.

Het was overigens een erg mooi huis. Zo ziet het eruit. Let ook op het torentje.

En zo was het poortje van de tuin naar het erf. Erg pittoresk :-P.

Die ochtend daarop ontbeten we nog met de familie. We kregen stokbrood en we wachtten op borden, maar die kwamen niet. Echt zonde hoor, dat ze zoveel opruimwerk hebben omdat alle kruimels op tafel komen! Ze zochten een mooie plattelandscamping voor ons uit en A. bracht ons daarheen. Het heette Bois de la Justice, dus ik voelde me weer even helemaal studerende.

Rondom de camping waren enorme velden met gele planten. Bas zei dat het koolzaad was. Hij dacht dat ze het gebruikten voor olie, maar er moest toch nog een andere toepassing zijn? Toen we het opzochten bleek dat het ook onder andere voor mosterd werd gebruikt. Het was in elk geval erg mooi vrolijk, al dat geel.

Deze camping was trouwens in Monnerville.

Omdat A. zo enthousiast had verteld over Fontainebleau, besloten we daarheen te gaan liften. We stonden een tijdje op een vreselijke plaats, waar we vandaan werden gehaald door iemand die met 120 km/u over smalle paadjes scheurde en 20 kilometer omreed voor ons, helemaal naar Malesherbes. Daar werden we door de tweede voorbijkomende auto opgepikt en helemaal naar Fontainebleau gebracht! Daar gingen we naar binnen, op de foto...

... en in de tuin een kaartje schrijven aan de familie P. (uit Saclas)!

We zijn een paar dagen in Monnerville gebleven. En toen weer naar

Omdat we toch ook Parijs nog wel wilden meenemen. Op zondag hebben we Versailles gezien. Nou ja, de tuinen dan, want het paleis werd echt overspoeld door toeristen. In de tuinen waren juist de 'Grandes Eaux Musicales' bezig. De fonteinen spuiten dan, en er klinkt muziek van de muzikanten van Louis XIV (o.a. Lully en Marais (die van de Matelote, galanten!))
Daar hebben we wel foto's van, maar die staan op een wegwerpcamera en zijn nog niet ontwikkeld.

En toen? Met de bus weer terug. Want liften is leuk, maar snel thuis komen ook wel!

Nog meer lichaamsbeweging

Het was weer eens zover. Ik hoop dat jullie dit nog willen lezen, want het wordt misschien een beetje eenzijdig. B. en ik zijn namelijk weer eens gaan fietsen.
Toch was er wel iets bijzonders aan, want we deden het met een racefiets en een ligfiets, en het was de langste afstand die we tot nu toe hebben gedaan: 89 kilometer. Althans, op de kaart van ViaMichelin. Wij zijn een beetje anders gereden, dus het zal in de 90 geweest zijn.
's Ochtends kwam ik met de bus naar Emmeloord, om van daar naar Groningen te kunnen fietsen. Het zou mijn eerste grote afstand per racefiets worden, en ik zag mezelf al rugpijn krijgen. Het stuur stond veel te laag voor ons, maar kon niet hoger gezet worden. We moesten het er maar mee doen.
Gelukkig begonnen we in de polder. Daar heb je namelijk van die lange, open, rechte stukken, en als je meewind hebt is dat leuk, maar als je de wind tegen hebt gaat het erg moeilijk. We hadden het eerste verwacht, maar kregen het laatste. We hadden Zeus blijkbaar niet genoeg geeerd. Of Aeolus.
Later, toen we in de beschutting gingen rijden, werd het beter. Toch kregen we toen al zadelpijn van de racefiets (we wisselden aldoor van fiets) en begonnen we onze handen en polsen ook al te voelen. Toch waren we blij met die fiets: het is een precies tegengestelde houding van een ligfiets, en hij ging best hard. B. zei dat het door de dunne banden kwam.
Bij Donkerbroek hadden we het gevoel dat we er al bijna waren, hoewel we pas op de helft waren. Om dat te vieren legden we even een familiebezoekje af in Haule: bij mijn oom C. (die dit ook soms schijnt te lezen).

De fietstochtbeschrijving is gewoon niet zo interessant. We fietsen gewoon een heel stuk. We haalden nog een broodje, we herkenden dingetjes van onze eerdere fietstochten, en we kregen zadelpijn van de racefiets. Maar verder niets aan de hand.

Bij terugkomst, na ongeveer 7 uur, wilden we nog gaan hofdansen, maar dat hebben we toch maar niet gedaan. Pas als je afstapt merk je namelijk pas dat het toch wel een zware tocht was.
Kortom:  het was leuk, maar dit is nu wel even ons maximum met tegenwind. Daarna is het niet leuk meer. Maar we zullen ons er zoals gewoonlijk wel weer niet door laten tegenhouden.

Rectificatie

FOSDEM was niet EENDENZAUS, maar HUNDENHAUS (Honderden Uber-Nerds Die Elkaars Netwerken Hacken, Afluisteren, Uitbreiden en Scannen)